Lista składników pokazuje informację z systemu magazynowego (SM), wszystkie składniki wykorzystywane przez Mozart-a muszą najpierw znaleźć się w SM, a dopiero potem możemy dostosowywać je do naszych potrzeb.

Rys. 111 Lista składników.

Składniki opisane są następującymi cechami:

• kod

• nazwa

• jm (jednostka miary)

• typ (rozróżniamy dwa typy M – materiał i P – produkt)

• wydział (dotyczy tylko produktów, punkt monitorowania, na którym wykonywany jest produkt)

UWAGA: zdarza się, że po wyświetleniu tabeli, widać w niej (kolumna kod) napis „Brak” – oznacza to, że w SM zostały one usunięte z kartoteki (nie należy tego robić w stosunku do składników używanych przez Mozarta tzn. albo będących wg niego pół/produktami lub wchodzącymi w ich skład (pokaże nam to funkcja „Jest składnikiem”) na tym ekranie) Pozycje brak usuną się same jeżeli nie są użyte jako składniki innych produktów. Czyli, jeżeli widzi my je w tabeli “Składniki”, to są gdzieś w strukturach.

Tabela „Składniki” wyświetla towary i usługi (jeżeli jest tak ustawione w Konfiguracji) z SysMag – w kolumnie „Rodzaj” widać klasyfikację wg SysMag, zaś w kolumnie „Typ” klasyfikację wg Mozarta:

typ „M” – „materiał”, coś co nie ma struktury, jest tylko pobierane z magazynu, nie jest produkowane – nie tworzymy na to w Mozarcie pod/zleceń produkcyjnych. Jest to więc coś, co posiadamy w firmie nie w wyniku produkcji, ale (zwykle) zakupu lub usługi własne. Nie ma zaś znaczenia stopień złożoności: materiałem nazwiemy w Mozarcie zarówno pręt stalowy jak i skomplikowaną szafę sterowniczą, jeżeli tylko ich produkcja odbywa się poza naszą firmą i pozyskaliśmy je w celu produkcji własnych wyrobów przez zakup (lub powierzone).

typ „P” – „produkty”, to produkowane (tworzymy na nie w Mozarcie podzlecenia produkcyjne) przez nas pół/produkty, mają strukturę (może być pusta).

Taki element SysMag (może to być tam towar lub usługa) otrzymuje w Mozarcie zestaw dodatkowych parametrów (strukturę, technologie wykonania, informacje kosztowe itp.)

Typ „P” nadajemy w Mozarcie funkcją „Popraw”, poprzez zamianę pozycji typu „M” w „P”.

Mozart nie rozróżnia właściwie półproduktów od produktów, ponieważ w praktyce okazuje się, że firmy niejednokrotnie sprzedaję również półprodukty, bo jakkolwiek np. produkują je właściwie „pod” własną produkcję, to np. w celu maksymalnego obłożenia własnych maszyn dostarczają takie elementy innym lub mają we właściwej ofercie handlowej oba elementy (np. transformatory i zasilacze). Z tej perspektywy nawet istniejący w kartotece znacznik „produkt finalny” ma często znaczenie tylko umowne.

kolumna „Czy posiada strukturę”:

Można ją uczynić widocznym na ekranie – gdy jest zaznaczone, produkt ma strukturę. .- Ważne pole, zwłaszcza w fazie wdrożenia programu, gdyż wtedy zwykle (ale nie tylko) często zdarzają się sytuacje, gdy uzupełniając kartotekę, zamieniamy jakiś materiał na produkt i … zapominamy nadać mu strukturę. W rezultacie, po założeniu zlecenia, program nie zgłasza prawidłowego zapotrzebowania materiałowego – wymaga to cofnięcia zlecenia, co może być kłopotliwe, zwłaszcza gdy wygenerowano je automatyczne z jakiegoś zamówienia.